Κυριακή, 3 Μαΐου 2015

3-5-15



Όταν μένεις μόνος με τον εαυτό σου
Πως να αντέξεις;
Όταν σου αραδιάζει όλα τα λάθη σου,
όλες τις επιλογές σου,
όλους τους δρόμους που πήρες ανάποδα
Έρχεται και σου ψιθυρίζει στο αυτί
Χωρίς ίχνος ενοχής
Ούτε συμπαράστασης
"Φταις, φταις, φταις"
Και ξέρεις ότι φταις
Δεν αντιστέκεσαι
Δεν αντιλέγεις
Αναπνέεις αργά
και ακούς αυτό τον μικρό διάβολο στο κεφάλι σου
Ποιος σου έφταιξε μάτια μου;
Αφού ήξερες
Αφού το ήθελες
Όσο λάθος κι αν ήταν
Μάζεψε τον εαυτό σου
Ανασκουμπώσου και προχώρα
Προχώρα μπροστά για τα επόμενα λάθη σου
Η αυτοκαταστροφή, στο είπα, είναι γλυκιά
Μόνο για όσους μπορούν να αντέχουν
να διαλύονται και να ανασυγκροτούνται συνεχώς
Είσαι μια απ' αυτούς
Σήκωσε το κεφάλι και δες
Ακόμα κι αν αυτή η φωνούλα σου μιλάει με τα πιο άσχημα λόγια
Δεν πέφτεις
Δεν τρως χώμα πια
Δεν σέρνεσαι
Γιατί ξέρεις
Ξέρεις και αδιαφορείς
Έτσι είναι ο κόσμος
Σκληρός με μικρές δόσεις συναισθήματος
Αλλά εσύ διαλέγεις την απάθεια
Κανείς δεν φταίει
Ίσως εμείς.. εμείς οι άνθρωποι
που μας βλάπτουν ,
που μας δίνουν όλα όσα δεν μας αξίζουν
και δεν αντιδράμε
Γιατί μάθαμε ότι ο κόσμος είναι αυτός
Μέχρι εκεί μπορεί
Και ανάθεμα αν εμείς θελήσαμε να γίνουμε κάποτε οι σωτήρες
Ποιον κοροϊδεύουμε μάτια μου;
Τους εαυτούς μας..
Σε όλους αρέσει το παραμύθι
Ακόμα και σε μας τους ρεαλιστές
Γιατί μπορούμε και παίζουμε
Γιατί μπορούμε να φύγουμε λίγο πριν πιστέψουμε στο όνειρο
λίγο πριν αφεθούμε
Φεύγουμε στο καλύτερο κομμάτι
Άραγε σε ποιον θα λείψουμε;