Τετάρτη, 14 Μαΐου 2008

Καταθέτω...

Κάποτε με είχε ρωτήσει κάποιος γιατί σταμάτησα να μιλάω...
Του απάντησα ότι φοβόμουν να πω τα προβλήματα και τις ανυσηχίες στους φίλους μου γιατί και εκείνοι έχουν να αποφασίσουν και να σκεφτούν πάρα πολλά και δεν θέλω να τους γίνομαι βάρος.
Όμως, γνωρίζω ότι, εκείνοι θα με υποστηρίξουν σε ότι κι αν τους πω και θα προσπαθήσουν να με βοηθήσουν αλλά το αποφεύγω γιατί καταννοώ και τη δική τους θέση και δεν θέλω να φέρομαι εγωιστικά.
Εκείνος μου απάντησε ξανά λέγοντας μου να αρχίσω να μιλώ σε αγνώστους...
Δεν ξέρω αν θα ακούσει κανένας τη φωνή μου αλλά είναι μια λύση για μένα...

5 σχόλια:

Ονειροφερμενος είπε...

Δεν έχει σημασία αν σε ακούσει κάποιος.. σημασία έχει να σε νιώσει..
Καλή αρχή..

piXie είπε...

Το όνομα του blog σου...ευχή πολλές φορές ειπωμένη! :)

Feli είπε...

ονειροφερμενος
μακαρι να γινει πραγματικοτητα αυτο που λες...κ σιγουρα εχει περισσοτερη σημασια!

pixie
ευχη και θαυμασιο τραγουδι!

ευχαριστω για τα σχολια σας! :)

dorian gray είπε...

nizw pws exeis kerdisei allon ena anagnwsth

Feli είπε...

να σαι καλα! ευχαριστω πολυ! :)