Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2009

Τρέξε...φτάνω σε λίγο...σε βλέπω...σε φτάνω...


Έχω μέρες να σου γράψω
Έχω δευτερόλεπτα να σε σκεφτώ
Σήμερα το φεγγάρι φαίνεται από το παράθυρό σου
Είμαι σίγουρη
Όταν το βλέπεις εσύ δεν το βλέπω εγώ
Θυμάσαι?
Αλλά σήμερα ταξίδεψα για λίγο στη δική σου δύση και το είδα
Μου έλειψε…
Είχα πολλές μέρες να το δω
Όπως και σένα
Και ξέρεις κάτι?
Σε είδα...
Εκείνο μου έδειξε εσένα..?
Τι κάνω..?
Πες μου, τι κάνω..?
Πρέπει να έχει πανσέληνο σήμερα
Ξέρεις τι θέλω Μόνο εσύ ξέρεις τι θέλω Με βλέπεις που περιμένω Μόνο εγώ περιμένω ότι θα γυρίσει σε μένα
Το πιστεύω ακόμη..?
Νομίζω πως τρελαίνομαι
Λατρεύω αυτό το κρύο
Το νιώθω
Λατρεύω αυτό το φως του φεγγαριού
Το βλέπω
Λατρεύω αυτό το αεράκι
Το ακούω
Κι όμως μισούσα τον άνεμο
Είναι αργά αλλά είμαι ήδη στο δρόμο
Πότε αποφάσισα να βγω έξω..?
Που πάω πάλι..?
Κοιτώ για λίγο πίσω μου
Προχωράω μπροστά
Κι ας μην ξέρω που πάω
Με οδηγεί το φως του
Προχωράω μπροστά κάνοντας βήματα προς τα πίσω
Γιατί σημασία δεν έχει ο δρόμος αλλά πώς τον ακολουθώ
Και γω δεν βρίσκομαι στο μέλλον, στο ένα βήμα μπροστά
Δεν ξέρω που βρίσκομαι
Σε ένα μέρος σκοτεινό
Αλλά δεν φοβάμαι
Επιτέλους
Δεν νιώθω ότι θα έρθει κάποιος άγνωστος να μου πάρει ότι έχω
Γιατί νιώθω ότι δεν έχω
Ότι είμαι μόνη
Ναι, την αγαπάω αυτή τη μοναξιά
Αυτό το σκοτάδι
Αυτό το ασημί του φεγγαριού
Γιατί με οδηγούν ακριβώς σε εκείνα τα μέρη που πρέπει να αποφύγω
Στα δικά σου
Τόση ώρα για σένα μιλάω
Τι σημασία έχει που δεν μ' ακούς..?
Που δεν με βλέπεις..?
Που δεν θα έρθεις..?
Εγώ σου μιλάω
Εγώ σε περιμένω
Διώχνω τον καθένα από δίπλα μου
Δεν θέλω άλλα ψέματα, άλλο πόνο, άλλα δάκρυα
Θέλω να μείνω εδώ
Μόνη στη μέση ενός άγνωστου τόπου
περικυκλωμένη από σκοτάδι και πάγο
Το κρύο περνάει από μέσα μου
Αλλά πως είναι δυνατόν να παγώσει μια καρδιά που αγαπά και περιμένει..?
Ξέρω ότι σταμάτησα να παλεύω για σένα
Αλλά μένω σε σένα
Γιατί δεν θέλω να πάω αλλού
Είσαι το νησί μου
Και το νησί δεν μπορεί να διώξει κανέναν
Απλά κατοικώ, χωρίς να σε βλάπτω, χωρίς να σε ενοχλώ, χωρίς τίποτα
Μπορεί κάποιες φορές να σου θυμώνω, να σου κάνω παράπονα
Αλλά κατάλαβέ με
Τι σου ζητάω τώρα ε?
Από τη στιγμή που εγώ δεν καταλαβαίνω τι κάνω
πώς ζητώ κατανόηση από σένα?
Μ’ αρέσει να σου μιλάω
Έστω κι έτσι
Σε περιμένω
Εσένα…
Όπως κι εσύ περιμένεις
Όχι εμένα όμως
Είδες?
Ταιριάζουμε…
Και πάλι μόνο εγώ το πιστεύω
Τουλάχιστον πιστεύω σε κάτι
Απαγορευμένο
Αδύνατο
Ώρα να γυρίσω
Που όμως?
Θα μείνω λίγο ακόμη
Τι λες κι εσύ..? Θα μου κρατήσεις συντροφιά όσο λίγο θα καθίσω..?
Το φεγγάρι μου θέλει να σε γνωρίσει
Μην του χαλάς χατίρι
Όχι σε εκείνο τουλάχιστον
Ίσως όταν δει το βλέμμα σου όταν με κοιτάς να μην σε αναζητήσει ποτέ ξανά
Θα καταλάβει
Εκείνο με ξέρει
Αν του επιτρέψεις θα σε μάθει και σένα
Τι λες λοιπόν..?
Να δοκιμάσουμε..? Ξανά..?

12 σχόλια:

προφήτης είπε...

μόνο εκείνο ξέρει...

μόνο το φεγγάρι...

πάλι στα χνάρια σου πατώ... πάλι σε βλέπω στα σκοτάδια... ζωντανός νεκρός... μη τον σκέφτεσαι...

είναι άγνωστος... κοίτα μέσα από τον καθρέφτη και θα με δεις... αρχικά σαν φάντασμα, μα μετά θα είμαι πάλι εγώ...

καλησπέρα

Feli είπε...

προφητης

Γιατί να συναντιόμαστε πάντα..? Γιατί να σε ψάνχω και να με ψάχνεις..? Γίνετε τυχαία..? Εγω δεν ήμουν εκείνη που πάντα έλεγα ότι όλα γίνονται για κάποιο λόγο..? Ποιός είναι ο δικός μας λόγος..? Ποιός..?
Δεν είσαι φάντασμα..είσαι εκείνος που με πέρνει αγκαλιά όταν εγώ του φωνάζω...είσαι εσύ...δεν μιλώ σε κανέναν άλλον...μην φοβάσαι...γιατί ξέρεις ότι πάντα σε σένα θα γυρνώ...σιωπή είμαστε..

meggie είπε...

Σωπάστε λοιπόν και αφήστε το φεγγάρι να σας ... ξαναγνωρίσει, έστω όπως θέλετε εσείς, ο καθένας ξέχωρα από τον άλλον και ... για όσο μαζί.

Feli είπε...

meggie

Μεχρι που καποιος απο τους δυο να απομακρυνθει τοσο που να μην υπαρχει γυρισμος..? Μεχρι που να βλεπουμε ο ενας τον αλλον και να λεμε οτι καποτε υπηρξαμε μαζι..? Μεχρι που να πρεπει να σκεφτομαστε πριν θυμηθουμε την ζωη που ζησαμε μαζι..?

προφήτης είπε...

δεν υπάρχει λόγος... κανένας....

με ψάχνεις... σε ψάχνω...

μόνο αυτό...
μόνο εμείς μέσα στη σιωπή... άκου...μη σταματάς...

Feli είπε...

προφητης

Παντα σε ακουγα...σε ακουω και τωρα...μονο εμεις...στον δρομο μας...στο σκοταδι μας...στο μονοπατι μας...στο φεγγαρι μας...κι ας ζουμε τοσο χωρια...παλι θα σε βρισκω...παλι θα με βρισκεις...

meggie είπε...

Το κατάλαβες, λοιπόν, Feli μου.
Δεν είχα καμία αμφιβολία.
Πάλι θα τον βρίσκεις, πάλι θα σε βρίσκει.
Ησύχασε και ... κοίτα το φεγγάρι σας τώρα.

προφήτης είπε...

πάλι θα αναπνέω το άρωμά σου... πάλι θα μου λείπει η μορφή σου...
πάλι θα σε νιώθω όπως τότε...

πάλι... μαζί... κομμάτι του κόσμου...
μια ένωση ήρθε το πρωί... μια ένωση θα ξεχάσω... μέσα από εκείνη την τελετή...

μαζί...

Feli είπε...

meggie

Σιωπη...φεγγαρι...το δικο μας...εκεινο που ηταν...εκεινο που ειναι...εκεινο που για παντα θα ειναι οσοι κι αν περασουν...οσοι κι αν καθησουν διπλα μου...


προφητης

Αφου χρειαζομαστε τοσο ο ενας τον αλλον γιατι ειμαστε χωριστα..? Γιατι επιλεξαμε να ζουμε ετσι..? Γιατι λεμε το "παλι"..? Αφου ποτε δεν παψαμε να ειμαστε μαζι...Αφου παντα μαζι ειμασταν...

Anastasia είπε...

Σ΄έχω βρει και σε χάνω
δανεική παρουσία
έχω τόσα να κάνω
και δεν έχουν ουσία

όπου είσαι πηγαίνω
δίχως λόγο να πάω
με τους φίλους σου βγαίνω
επαφή να κρατάω

Κάποιες μέρες ακούω
στη σιωπή τη φωνή σου
πάνε μέρες που λείπεις
κι είμαι ακόμα μαζί σου

σε ρωτάω τι έχεις
και σου λέω καλημέρα
σ΄αγαπάω μην τρέχεις
είσ΄ακόμα εδώ πέρα

Προσπαθώ να ξεχάσω
όμως κάτι συμβαίνει
ό,τι όμορφο πιάσω
να το δεις περιμένει

Σ΄ έχω βρει και σε χάνω
Σ΄έχω βρει...
Και σε χάνω...

Σ΄έχω βρει και σε χάνω
σταθερή μου αξία
η ζωή μου σε τάξη
κι η καρδιά σ΄αταξία

Έχεις γίνει συνήθεια
και το μόνιμο θέμα
σου δανείζω αλήθεια
να πληρώνεις το ψέμα

Κάποιες νύχτες στους δρόμους
σε τρακάρω τυχαία
είν΄αμάξια οι μόνοι
και οι σχέσεις τροχαία

στα παλιά μας τα στέκια
όπως πάντα συχνάζω
είχα πει πως θ΄αλλάξω
κι όσο αλλάζω σου μοιάζω

aggelika είπε...

πήγαινε όπου σε οδηγεί το φεγγάρι.. αυτό ξέρει! Κι όταν είναι πανσέληνος είναι τόσο φωτεινά.. δεν θα χάσεις τον δρόμο σου.

Feli είπε...

anastasia

Μοιαζει σε μας..?



aggelika

Κι ομως παντα τον χανω..βγαινω σε αλλους δρομους πιο σκοτεινους..καπου εκει καταλαβαινω οτι εχω αναγκη λιγο απο το φως του..