Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2009

Και τώρα..Tι? Που?


Στέγνωσαν τα δάκρυα
Γιατί έχεις τόσο θλιμμένα μάτια?
Πονάω
Τι σε τραβάει να πας εκεί?
Ποιός?
Να τον διώξω πρώτη
Άδειασαν όλα και δεν έμεινε τίποτα
Ξέχασα τον εαυτό μου πίσω
Που να βρω την δύναμη να τον τραβήξω μόνη μου?
Κοίτα λίγο ψηλά
Βλέπεις τα πουλιά?
Φεύγουν
Ξεχνάν γιατί τους μαγεύουν τα μέρη που ταξιδεύουν
Εσύ τι να θυμηθείς και τι ξεχάσεις από δω?
Όλη σου τη ζωή?
"Το κύμα ρε..το κύμα"
Του μοιάζεις
Πότε αριστερά..πότε δεξιά
Ερχόσουν προς το μέρος μου τις νύχτες
για να αλλάξεις κατεύθυνση το πρωί
Στη θάλασσα σε γνώρισα πριν τόσα χρόνια
Μα τότε ήμουν μικρή
Μικρή για να νιώσω
Μικρή για να ζήσω
Και τώρα που έμαθα εκείνη σε πέρνει μακριά
Να την μισήσω που σε έφερε κοντά μου ή που σε πέρνει τώρα?
Άκου το κύμα να κοιμηθείς ήσυχα απόψε
Το βλέμμα εκείνο καρφώμενο στο κενό που πάντα έβλεπε
Κι ας μην ένιωθε κάτι δυνατό
Τις νύχτες που με γύρευες και δεν ερχόμουν
Τις νύχτες που έκλαιγες και ρωτούσα τι έχεις
Νομίζεις δεν ήξερα?
Τις μέρες που σε έψαχνα και έλειπες
Τώρα που να έρθω και συ που θα είσαι?
Τότε που μ' έπιανες το χέρι λες και είχα τη δύναμη να φύγω
Που με σκέπασες να μην κρυώνω
Θυμάσαι?
Όσο σε φοβόμουν στην αρχή τοση ασφάλεια ένιωσα στο τέλος
Δεν αφήνεις την καρδιά σου να αγαπήσει για να μην πληγωθείς
Ξανά
Κι αυτό τον φόβο τον αγάπησες
Τώρα τι έμεινε να σε κρατήσει?
Έφτασες στο τέλος και γω δεν έζησα την αρχή
Ζεις στη θάλασσα και γω στη στεριά
Το κύμα άγγιξε το βότσαλο?
Ή το ένα ταξιδεύει και το άλλο περιμένει ακόμα την συνάντησή τους?

4 σχόλια:

ΝΙΚΟΣ K._ΑΡΩΓΗ είπε...

Πολύ συγκλονιστικά λόγια, μέσα από την καρδιά!
Καλημέρα

προφήτηs είπε...

κ τώρα;; -σιωπή...υπομονή...

το κύμα... παρασέρνει τα σώματα, κ σε ταξιδεύει σε μια συνάντηση, σε ότι ελπίζεις ότι δεν έχει χαθεί...

καλησπέρα

Άδικη Κατάρα είπε...

Αληθινά λόγια και βαθιά συναισθήματα... Απλά υπέροχο.

Feli είπε...

ΝΙΚΟΣ K._ΑΡΩΓΗ

Μια καρδιά που ποτέ δεν ήξερε που έπρεπε να μείνει..

Ευχαριστω



προφητης

εχει χαθεί...και δεν το ψάχνω πια...ότι έρθει ας έρθει...θυμάσαι..?



αδικη καταρα

που όμως αγγίζουν ελάχιστους και ποτέ εκείνουν που θα θέλαμε να αγγίξουν..